مرجع انواع رقص

تهران دنس

مرجع انواع رقص

رقص ایرانی

رقص ایرانی همان عتیقه و غنای فرهنگ ایرانی که این اصطلاح را مبهم و ناکافی می کند. این می تواند در مناطق ، قومیت ها و دوره های تاریخی مختلف اعمال شود ، و تعریف دقیق آن دشوار است.

“رقص ایرانی” می تواند از بازسازی های پیچیده رقص های ناب دربار تا رقص های پرانرژی محلی متغیر باشد. واژگان حرکات ، لباس ، موسیقی ، رفتار و محتوای این رقص ها نیز بسیار متفاوت است. بررسی مختصر نوع “رقص ایرانی” فراوانی سبک های رقص متنوع را در تجربه فارسی نشان می دهد.

رقص- رقص ایرانی-آموزش رقص ایرانی
رقص ایرانی

ملت پارس که امروزه به عنوان ایران شناخته می شود دارای میراث باستانی است. و یک از این میراث رقص ایرانی است.  زمانی یک منطقه جغرافیایی بسیار بزرگتر از زمان کنونی اداره می کردند. در ۵۰۰ سال قبل از میلاد ، یک بار امپراتوری فارسی تا مصر و مرزهای هند گسترش یافت. مورخان یونان باستان از رقص ایرانیان یاد کرده اند و در یک داستان ، الکساندر بزرگ با شاهزاده خانم پس از دیدن رقص ایرانی او در یک ضیافت ، ازدواج کرد.

تنوع رقص ایرانی

در دوره سلسله های مختلف، مناطق و جمعیت های مختلف تحت سلطه فارسی قرار گرفتند. به عنوان مثال، شهرهای بخارا و سمرقند در ازبکستان امروزی قرار دارند ، اما در هر مکان جمعیت قابل توجهی از تاجیک زبان وجود دارد. (زبان تاجیکی ارتباط نزدیکی با زبان فارسی دارد.)

جمعیت ایران قومیتهای زیادی به غیر از خود پارس ها را در بر می گیرد. علاوه بر گروه های قبیله ای متعدد ایرانی ، کردها، ازبک ها، ترکمن ها، ارمنی ها و … را می توان در مرزهای ایران مدرن یافت. هر گروه ، هر منطقه و هر دوره تاریخی دارای سبک های رقص خاصی است که با آن ارتباط دارد.

رقص ایرانی - آموزش رقص ایرانی
آموزش رقص ایرانی

ایران نیز مانند سایر مناطق جهان اسلام دارای چهار دسته رقص است. این نوع  رقص های زنجیره ای یا خطی هستند. رقص انفرادی بداهه؛ رقص های جنگ یا رزمی. و رقص های مذهبی یا معنوی. در نتیجه ، اصطلاح “رقص ایرانی” می تواند شامل هر چهار رقص تاریخی ، رقص های محلی ، رقص های شهری و حرکت تشریفاتی باشد.

ارتباط با ما جهت آموزش

رقص های زنجیره ای یا خطی اغلب برای منطقه یا گروه های قومی که با آنها در ارتباط هستند نامگذاری می شود. اینها شامل بندری ، قاسم آبادی ، قشقایی ، قفقازی ، بلوچی و كردی است كه فقط چند مورد را نام می بریم. بندری یک رقص پر جنب و جوش مردمی از منطقه خلیج فارس است که دارای تأثیرات قدرتمند عربی و آفریقایی است. یک رقص مورد علاقه قاسم آبادی ، زنانی را که در مزارع برداشت می کنند ، تقلید از حرکات کاری , به تصویر می کشد. دامن های لایه لایه رنگارنگ که توسط زنان زیبا در رقص های دایره ای خود پوشیده می شود.

رقص ایرانی “دستبند بلوچی” یک رقص  مسحورکننده است. رقص ایرانی همچنین با رقص های مختلف و متمایز و پرانرژی خود در جشن های مردم کرد مرکزی است.

ساختار ظاهری رقص ایرانی

رقص انفرادی بداهه , شامل “رقص هنری” تاریخی است، معمولاً از رقص درباری صفوی و قاجار بازسازی می شود. این موارد اغلب از حرکات ظریف و ملیح دستها و بازوها ، و مچ دست استفاده می کند. بیان چهره های متحرک برای مفهوم ناز اصلی و اساسی است، تعریف کیفیت جذاب فریبنده که بهترین ایفاکننده را نشان می دهد, دشوار است. لباس های مجلل ( فاخر) متناسب با ویژگی های تاریخی نشان داده شده از ابریشم ، مخمل ها و دستبندهای بسیار زیبا خوب تزئین شده است.

آموزش رقص ایرانی در تهران
رقص

غالب های متنوع رقص ایرانی

غالب های متنوع رقص ایرانی  در نوع رقص های شهری کمتر روی طرح های جمعی یا رقص های دایره ای تمرکز می کنند و بیشتر روی فرم های انفرادی بداهه تمرکز دارند. کرشمه , بابا کرم ,شاطری. در این رقصها جذابیت و مهارت فنی ایفاکننده از همه مهمتر است. رقص های معاصر اجتماعی که در مناسبت های شاد (جشنی) مانند عروسی و جشن های نوروزی اجرا می شوند در این سنت دنبال می شوند که هر رقصنده, موسیقی را به روش خاص خود اما در محدوده خاصی از واژگان رقص, تفسیر می کند.

جنگ یا رقص های رزمی مواردی است که یا از مبارزات تقلید می کند، یا به آموزش جنگجو کمک می کند. شمشیر ، یا رقص (تیغ) شمشیر ، متعلق به این دسته است. شاید بتوان ادعا کرد که این حرکت تشریفاتی شامل حرکات معروف ورزشی مردان در زورخانه «خانه قدرت» است که نوعی آموزش هنرهای رزمی نیز است.

رقص های آیینی یا معنوی مانند نمایش های صوفیان یا درویش ها در نقاشی های مینیاتوری فارسی به تصویر کشیده شده است. این رقص ها شعر عارف جلال الدین رومی را به ذهن می رساند. این آئین های رقص به عنوان سما و همچنین ذکر شناخته می شوند.

برخی خصوصیات کلی در بسیاری از رقص های محلی و شهری مشترک است. حرکات باسن گاهی اوقات استفاده می شود ، اما کاملاً متفاوت از رقص مورد استفاده عربی است. در رقص ایرانی این حرکات گاهی اوقات حرکات پیچ خورده یا فشار ملایم باسن با حرکت دادن پاها حاصل می شود.

تقریباً مانند همه رقص های شرقی، کف زمین اغلب در هردو رقص های فولکلور و رقص های ایرانی هنری به یک عنصر مهم تبدیل شده است، با یک ایفاکننده که در بخشی از نمایش خود زانو زده یا نشسته است. ورزش های آکروباتیک ( خم پشت) و “پشت دراز” می تواند رخ دهد. چرخش های پیچیده و دارای جزییات و چرخش های مارپیچی در رقص های مختلف فارسی یافت می شود و به رقص مشهور ریسندگی سغدیان باز می گردند.( یک استثناء قابل توجه در استفاده از چرخش ها در جهان عرب ، تانورا است که ممکن است منشاء آن را به آسیای میانه ردیابی کند. همانطور که رقص های ایران بی نظیر و متنوع است ، همچنان لباس های سنتی برای هر رقص به خوبی موسیقی که آنها را همراهی می کند, هستند. برخی ملودی ها با رقص های ویژه گره حل نشدنی خورده اند ، بنابراین انتخاب موسیقی مناسب بسیار مهم است.

آموزش رقص غرب تهران
آموزش مجازی

بنابراین ، “رقص فارسی” یک پرده از فرهنگ ها و یک طیف جغرافیایی به اندازه خود امپراتوری ایران باستان گسترده و کهن,منعکس می کند. از رها شدن شادی بندری گرفته تا مطالعه یک هنرمند دربار قاجار ،دامنه وسیع رقص فارسی همچنان در قرن بیست و یکم مخاطبان را مجذوب خود می کند و برای غربی ها ، نگاهی اجمالی به روح یک قوم باستان پیشنهاد می دهد.

جایگاه رقص ایرانی

در جامعه اسلامی ، رقص عموما از وضعیت اجتماعی پایین رنج می برد زیرا اغلب با رفتار غیراخلاقی که برای یک مسلمان مناسب نیست ، مانند نوشیدن الکل همراه است. رقصندگان حرفه ای غالبا ارمنی و یهودی بودند ، زیرا دختران مسلمان شایسته هرگز در مکان های عمومی در حضور غریبه نمی رقصیدند.

رقص عربی

تاریخ انتشار: 24 ژوئن, 2020
841 بازدید
دسته بندی ها: مقالات
برچسب ها: , ,

دیدگاه ها